Wat er in dit stuk opengaat: Als je op goedkeuring speelt, krijg je een kamp dat het met je eens is.
Wat er tegelijk dichtgaat: Als je op goedkeuring speelt, verlies je iedere scene waarin iemand het oneens durft te zijn.
De meeste gidsen behandelen goedkeuring als een spaarpot: je verzamelt punten en op een dag koop je er een scene mee. Wij denken dat dat beeld meer kapotmaakt dan het uitlegt.
Een reisgenoot die het altijd met je eens is, levert namelijk minder verhaal op dan een reisgenoot die af en toe boos is. De scenes die wij het langst onthouden zijn niet de scenes waarin iemand tevreden was, maar de scenes waarin iemand bleef ondanks dat hij het er niet mee eens was.
In onze gunstlijn hierboven zit daarom geen enkele beloning voor een hoge stand. Wat de gunstlijn wel laat zien is de drempel: er is een punt waarop iemand weggaat, en die drempel is de enige plek waar de tellers echt iets betekenen. Alles daarboven is smaak.
Wij hebben in het model met opzet geen weg gebouwd waarop alle vier de tellers hoog blijven. Dat is geen straf; het is de eerlijke vertaling van iets dat het spel zelf ook doet. Vier mensen met vier verschillende maatstaven kunnen niet allemaal tevreden zijn over dezelfde middag.
Als je dus wilt weten hoe je iedereen te vriend houdt: dat kan niet, en dat is wat ons betreft het beste aan dit spel.